شهید بهشتی

محمد حسینی بهشتی

شهید محمد حسینی بهشتی

سیّد محمد حسینی بهشتی (۲ آبان ۱۳۰۷ – ۷ تیر ۱۳۶۰) معروف به سید محمد بهشتی، روحانی شیعه و سیاستمدار ایرانی بود که از ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۰، به عنوان دومین رئیس شورای عالی قضایی و دیوان عالی کشور فعالیت کرد. او همچنین نخستین دبیرکل حزب جمهوری اسلامی از ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۰ و نائب‌رئیس مجلس خبرگان قانون اساسی از ۲۸ مرداد تا ۲۴ آبان ۱۳۵۸ بود.

بهشتی از شاگردان سید حسین بروجردی و روح‌الله خمینی و از نمایندگان تام‌الاختیار او در ایران بود. او به دلیل مخالفت با حکومت پهلوی، مدّت کوتاهی را در زندان به سر برد. او پس از انقلاب ۱۳۵۷، نائب‌رئیس مجلس خبرگان قانون اساسی شد و در گنجانده شدن اصل ولایت فقیه در قانون اساسی ایران در کنار حسینعلی منتظری نقش مهمی داشت.

شهید محمد حسینی بهشتی

بهشتی از آبان تا بهمن ۱۳۵۸ و پس از استعفای دولت موقت، به ریاست شورای انقلاب رسید و پس از روی کار آمدن ابوالحسن بنی‌صدر، با حکم روح‌الله خمینی رئیس دیوان عالی کشور و شورای عالی قضایی شد. بهشتی پس از عزل ابوالحسن بنی‌صدر در ۱ تیر ۱۳۶۰، با حکم روح‌الله خمینی به عنوان عضو شورای موقت ریاست‌جمهوری انتخاب شد.

از بهشتی به عنوان «نظریه‌پرداز ولایت فقیه» نام برده می‌شد. او از جمله افراد نزدیک به روح‌الله خمینی و از هواداران تشکیل حکومت اسلامی در ایران بود و نقش تأثیرگذاری در استقرار نظام جمهوری اسلامی و ساختار کنونی قوه قضائیه در ایران داشته است.

شهید محمد حسینی بهشتی

بهشتی، هفتم تیر ۱۳۶۰، در حادثهٔ انفجار در دفتر حزب جمهوری اسلامی در سرچشمه تهران کشته شد.

شهید بهشتی